Ay
düşleri
Derin bir kuyu
açılıyor
iç içe ay düşlerimde
erguvanlar
savruluyor yeryüzüne
hayat art arda
düşüyor dipsiz bir kuyuya
ölüm ansızın göz
kırpıyor
ey hüzne müptela
nefsim
kırılgan yanlarım ey
sinemde çiçeklenmez
ki erguvanlar
ölüm ne denli soğuk
üşütür beni
hayat iç içe girmiş
girift bilmeceler
çocuk yanım
suskunlaşıyor
ölüm sarıyor beni
ay düşleri iç içe
sürükleniyorum sen
yürüdükçe ardımdan
bir tarifsiz düş
sarıyor beni
ölüm soğuk bir
rüzgar üşütüyor
ve dipsiz bir kuyu
oluyor hayat
düş düş ne kuyu
bitiyor ne de düş
uyandım ki
buz gibi duruyor
ellerimde ölüm
